Og thad er thess vegna sem ég á ekki ad sofa í rútum.
Er akkurat núna í Riobamba sem er stór og hávaer og umkringd fjollum. Er hér adalega thví hédan fer ég á mánudaginn inn í frumskóginn. Hélt ég yrdi thar líka á jólunum sjálfum, en thar sem thau eru víst um helgi blessud thá er thad víst ekkert skemmtilegt. Thannig ad sennilega verd ég bara í Baños (og já fyrir ykkur sem skiljid spaensku, nafnid á baenum vaeri haegt ad thýda sem badherbergi).
Thad gekk aftur á móti ekki áfallalaust ad komast hingad…Ég var í gódu yfirlaeti á Mantanita (strandbaer) med kokteilinn í annari hendi og fallega karlmenn í hinni. Eda svona nánast thegar vid fengum oll nóg af baenum. Vid, thá á ég vid fólkid sem ég var ad drekka koteilana med. Thannig ad thad var rokid af stad daginn eftir og leidir skildust.
Strákarnir tóku seinni rútu en ég og í allt adrar áttir og Mona stakk af í allt allt adra átt. Thannig ad tharna var ég ein ad thvaelast. Tók fyrstu rútuna sem var nú ekki nema 3 tímar. Rétt nádi í naestu rútu sem á ad vera rúmir 4 tímar. Kom mér thokkalega fyrir med svefnsheetid mitt sem kodda og horfdi á thaer myndir svo voru í bodi á leidinni. Ad thessu sinni vor myndirnar Taelenskar bardagamyndir (med spaensku tali samt) svo blódugar ad mér bloskradi stundum. Thad er nefnilega ekki mikid verid ad velja myndir fyrir alla aldurshópa í thessar blessudu rútur.
Og tíminn leid og leid og beid og allt thad. Svo gerdist thad ómogulega…ég sofnadi. Ég sef aldrei í rútum og ég núna man ég hina ástaeduna fyrir thví. Ég nefnilega svaf af mér stoppid mitt. Og thegar ég loxins stoppadi thá vard mér svo um ad ég hentist út og gleymdi nátturlega “koddanum” mínum. Thad er sídan ekki fyrr en eftir ad ég er komin út ad ég uppgotva ad ég er í vitlausri borg. Já, ég er auli
Thetta reddadist samt fínt, ég stokk bara upp í naesta taxa med Lonely planet bókina mér í hond og reddadi thessu. Tók sídan adra rútu til baka í rétta borg daginn eftir….flott útsýni á leidinni og allt.